Łubin ogrodowy 'Towering Inferno' – mrozoodporna bylina, sadzonka

Wygląd i pokrój

‘Towering Inferno’ tworzy zwartą kępę dekoracyjnych liści, z której późną wiosną wyrastają mocne, pionowe pędy zakończone okazałymi kwiatostanami. Intensywna barwa kwiatów stanowi mocny akcent na rabacie.

• Pokrój: kępiasty, zwarty, wyprostowany i wzniesiony
• Wysokość: około 80–90 cm podczas kwitnienia
• Szerokość: około 35–45 cm
• Liście: zielone, dłoniasto złożone, osadzone na długich ogonkach
• Kwiaty: motylkowe, pomarańczowoczerwone z żółtymi akcentami, zebrane w wysokie, gęste grona

Warunki uprawy i wymagania

Łubin najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, otwartym i przewiewnym. Toleruje lekki półcień, jednak w pełnym słońcu tworzy najbardziej zwarte kępy i najokazalsze kwiatostany.

Preferuje glebę głęboką, próchniczną, umiarkowanie żyzną i przepuszczalną, utrzymującą lekką wilgotność w okresie wzrostu. Najlepszy jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego, około pH 5,5–7,0. Nie lubi ciężkich, podmokłych i silnie wapiennych gleb.

Rośliny należy sadzić w rozstawie około 40–50 cm. Młode sadzonki wymagają regularnego podlewania, natomiast dobrze ukorzenione egzemplarze tolerują krótkie okresy przesuszenia. Szczególnie ważny jest dobry odpływ wody zimą.

Pielęgnacja i przycinanie

Wiosną można zastosować kompost lub niewielką dawkę nawozu do bylin kwitnących. Nie należy przesadzać z nawożeniem azotowym, ponieważ łubin jako roślina bobowata współpracuje z bakteriami wiążącymi azot z powietrza.

Przekwitłe kwiatostany warto wycinać zanim zawiążą nasiona. Zabieg przedłuża dekoracyjność rośliny i może pobudzić ją do ponownego, słabszego kwitnienia późnym latem. Jesienią po zaschnięciu liści część nadziemną można usunąć przy ziemi.

Roślina ma dobrą mrozoodporność, dobrze zimuje w gruncie w Polsce na przepuszczalnym stanowisku i wytrzymuje spadki temperatury do około −23°C, co odpowiada strefie USDA 6. Największym zagrożeniem zimą jest nadmiernie mokra, ciężka gleba.

Zastosowanie w ogrodzie

Łubin ogrodowy ‘Towering Inferno’ doskonale sprawdza się na rabatach bylinowych, w ogrodach wiejskich, naturalistycznych i angielskich. Najlepiej prezentuje się sadzony pojedynczo między niższymi bylinami lub w niewielkich grupach.

Pomarańczowoczerwone kwiaty dobrze komponują się z błękitem, fioletem, bielą, żółcią i ciemną zielenią. Odmianę można łączyć z szałwiami, kocimiętką, ostróżkami, bodziszkami, piwoniami, krwawnikami i trawami ozdobnymi.